کوه بانو

تو بسیار بسیار ازمن دوری... و من بسیار بسیار بارانی.. برای کشتنم یک شب بارانی کافیست.....

شترکوه کعبه منه...زمانی اشترانکوه میرم احساس میکنم از کره زمین جدا میشم واز کهکشان به زمین نگاه میکنم..چندهفته پیش رفتم قله گل گل وبعدش دریاچه گهر.برنامه سنگینی که ابهت اشترانکوه را از جبهه شمالش تا جنوبش دیدم..حال فردا صعود سراسری بانوان کشور به قله سنبرانه..فردا صبح میرم درود که با دوستانم به اشترانکوه بریم...گمونم اشترانکوه هم عاشق من شده..چون طاقت دوریمو نداره.. فعلا خدانگهدار...

چه لذتی دارد نیمه شب باصدای باران ورعدوبرق بیدار شدن و نترسیدن از فردایی که ناآمده است... گوش به باران دادن .. چای درست کردن... پادشاه وقت خویش بودن... ....